Henryk Vogler
Urodzony w 1911 roku. Prozaik, dramaturg, krytyk literacki i teatralny. Absolwent prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim (1933). Debiutował w 1936 roku na łamach „Nowego Dziennika”. W 1939 roku przedostał się do Lwowa. W okresie 1941–1942 przebywał w getcie lwowskim. Następnie więzień obozów pracy oraz obozów koncentracyjnych w Gross-Rosen i Görlitz. Po 1945 roku zamieszkał w Krakowie, gdzie w latach 1949–1951 kierował m.in. działem literackim „Gazety Krakowskiej”, a także był współzałożycielem i członkiem redakcji „Życia Literackiego” (1951–1989). W latach 1953–1958 - pierwszy redaktor naczelny Wydawnictwa Literackiego. Od połowy lat 50. jako kierownik literacki związany z teatrami krakowskimi. Propagator twórczości Tadeusza Różewicza, autor pierwszych monografii poświęconych poecie: Różewicz (Agencja Autorska, Warszawa 1969) i Tadeusz Różewicz (PIW, Warszawa 1972). Opublikował obszerne wspomnienia pt. Autoportret z pamięci (t. 1–3, 1978–1981). Zmarł w Krakowie w 2005 roku.
Fot. Archiwum Henryka Voglera
