Anna Romaniuk
Historyczka literatury, edytorka, krytyczka literacka. Autorka książek Drobina białka. Motywy roślinne i zwierzęce w liryce Haliny Poświatowskiej (Adam Marszałek, 2005), Orzeszkowo. Historie z Podlasia (Czarne, I wyd. 2019, II wyd. 2024), Muzeum wyobraźni. Notatki o sztuce (Bookplan, 2022). Opracowała tomy: Dusza czyśćcowa. Wspomnienia o Stanisławie Grochowiaku (PIW, 2010), Obecność. Wspomnienia o Czesławie Miłoszu (PWN, 2012) oraz Wierność. Wspomnienia o Zbigniewie Herbercie (PWN, 2014). Przygotowała także do wydania tomy korespondencji Tadeusza Różewicza i Henryka Voglera (Warstwy, 2019) oraz Tadeusza Różewicza i Jerzego Jarockiego (Warstwy, 2025), jak również tom Z getta, z ukrycia, z nadzieją. Okupacyjna korespondencja Romany Wilner do Aleksandra Wilnera (Warszawa–Sztokholm, 1941–1945) (Muzeum Getta Warszawskiego, Universitas, wyd. planowane 2025), była także współedytorką zbioru korespondencji Jarosława Iwaszkiewicza Listy do córek (PIW, 2010). Przygotowała ponadto tom: Stanisław Grochowiak, Wiersze zebrane: 1949–1976 (PIW, wyd. planowane 2026). Recenzje publikowała m.in. na łamach „Nowych Książek”, „Kwartalnika Artystycznego”, „Odry”, „Dekady Literackiej”, „Studium” i „Twórczości”, gdzie ukazał się także jej esej Anna Karenina to ja (nr 3/2021). Pracuje w Zakładzie Rękopisów Biblioteki Narodowej, stworzyła tam m.in. projekt Kolekcji Polskiej Literatury Współczesnej.
